ورود فضانوردان ناو کیهانی سایوز ام.اس- به مرکز پرتاب های فضایی بایکونور

پاول وینوگرادوف ساعاتی قبل در صحبت تلفنی از بایکونور خبر داد که فضانوردان ناو کیهانی سایوز ام.اس02و گروه جانشین آنها با دو هواپیمای جداگانه به مرکز پرتاب های روسیه در قزاقستان رسیده اند و بعد از یک استراحت کوتاه تمرین های خود برای سفر به فضا را آغاز خواهند کرد.

طبق برنامه اعلام شده از سوی روسکاسموس سازمان فضایی روسیه، سرگئی ریژکف و آندری باریسنکو (کیهان نوردان روس) ورابرت شین کیمبرآو شهروند آمریکادر چارچوب گروه اعزامی-49/50 ایستگاه فضایی بین المللی در ساعت 18:16 روز 23 سپتامبر 2016 (بوقت گرینویچ) از پایگاه پرتاب های فضایی بایکونور راهی مدار زمین خواهند شد تا پس از چند ساعت پرواز مداری، به ایستگاه فضایی بین المللی بپیوندند برای آنها ماموریتی پیش بینی شده که تقریبا 6 ماه طول خواهد کشید.

سرگئی ریژکف فرمانده 42 ساله سفینه سایوز ام.اس02 دریکی از شهر های جمهوری خودمختار تاتارستان روسیه به نام بوگولما به دنیا آمد. او در سال 1992 دانشکده عالی نیروی هوایی اورنبورگ را با درجه مهندسی هوانوردی به پایان رساند و به خدمت نیروی هوایی روسیه درآمد. وی در سال 2007 برای سفر به فضا انتخاب شد. دوره آموزشی را در سال 2009 با نمره عالی به پایان رساند و موفق شد گواهی فضانوردی دریافت کند. در جریان آموزش فضانوردان سایوز تی.ام.آ-20 ام او به عنوان جانشین فرمانده ناو به همراه آنان تمرین می کرد تا اگر حادثه ای برای الکسی آوچینین رخ داد وی بلافاصله در جایگاه او قرار گیرد و کار را ادامه دهد.

در اکتبر 2014 تمرین و آموزش های اختصاصی خود را به عنوان عضو خدمه 49/ 50 ایستگاه فضایی بین المللی و فرمانده سفینه سایوز تی. ام.اس- 02 آغاز کرد. این نخستین پرواز مداری سرگئی ریژکف خواهد بود.

آندری باریسنکو مهندس پرواز سفینه سایوز ام.اس-02 از سال ها قبل به عنوان یکی از مهندسان فعال در مجتمع فنی انرگیا سازنده سامانه های فضایی روسیه به کار مشغول بود. او که در 17 آوریل 1964 لنینگراد متولد شده پس از اتمام تحصیل در پژوهشکده فنی-  نظامی مکانیک سن پیترزبورگ با درجه مهندسی دینامیک پرواز و کنترل در سال 1987 به کار پرداخت.

طبق یک سنت قدیمی از قریب نیم قرن پیش و تنها چند سال بعد از پرواز گاگارین، مهندسان مجتمع فنی انرگیا این شانس را پیدا کردند که در صورت داشتن شرایط لازم، پس از کسب مهارت های مورد نیاز به عنوان فضانورد با ناو های سایوز به فضا سفر کنند تا با آشنایی عملی از چگونگی کار و فعالیت در فضا، آمادگی بیشتر و عینی برای طراحی و ساخت سامانه های فضایی را پیدا کنند. در چارچوب همین برنامه، باریسنکو نیز بعد از گذراندن آزمایش های علمی و پزشکی مختلف در  ژانویه سال 2003 شانس ورود به جرگه فضانوردان روسیه را پیدا کرد و بعد از به پایان رساندن دوره عمومی فضانوردی در سال 2005 موفق به دریافت گواهینامه این حرفه شد.

باریسنکو اولین ماموریت فضایی خود را به عنوان مهندس پرواز در4 آوریل 2011 بر عرشه سفینه فضایی سایوز تی.ام.آ-21 به همراه الکساندر ساماکوتایف و رونالد گاران در چارچوب بیست و نهمین گروه اعزامی به ایستگاه فضایی بین المللی آغاز کرد ماموریتی که 164 شبانه روز و 5 ساعت و 41 دقیقه طول کشید و نام وی را به عنوان پانصد و بیست و دومین فضانورد جهان و یکصد و دهمین کیهان نورد روس به ثبت رساند. در بازگشت از این سفر باریسنکو موفق به دریافت مدال قهرمان فدراسیون روسیه، عالی ترین نشان کشورش شد.

رابرت کیمبرآو سرهنگ ارتش آمریکا و فضانورد ناسا متولد 4 ژوئن 1967 در شهر کایلین از ایالت تگزاس است نام او در تاریخ فضانوردی به عنوان سیصد و دوازدهمین فضانورد جهان و چهار صد و هشتاد و نهمین فضانورد آمریکایی به ثبت رسیده است. وی بعد از پایان تحصیلات دبیرستانی  به آکادمی نظامی وست پوینت روی آورد و توانست در سال 1989 درجه لیسانس علوم هوا و فضا خود را از این دانشکده صاحب نام بگیرد و در نیروی هوایی آمریکا مشغول به کار شود. او حالی که سال ها است به عنوان خلبان در ارتش آمریکا خدمت می کرد، از جمله در سال 1991 در عملیات توفان صحرا به عنوان فرمانده پرواز هلیکوپتر آپاچی شرکت داشت، تحصیلات تکمیلی را ادامه داد و توانست در سال 1998 درجه کارشناسی ارشد تحقیقات فناوری خود را از پژوهشکده فناوری جورجیا دریافت کند. وی از 22 سپتامبر سال 2003 به عنوان فضانورد انتخاب شد. 

 اولین ماموریت فضایی کیمبرآو در چارچوب پرواز شماره 126 شاتل فضایی با کیهان پیمای اندور به عنوان متخصص ماموریت در 15 نوامبر 2008 آغاز گردید. طی این سفر در مخزن بار شاتل سامانه لئوناردو به مدار حمل و به ایستگاه فضایی بین المللی وصل شد.

در طول پرواز، او دو راهپیمایی فضایی انجام داد. نخستین راهپیمایی در 20 نوامبر 2008 به مدت زمان 6 ساعت و 45 دقیقه به همراه فضانورد دیگر ایستگاه استفانیشین صورت گرفت که طی آن بازوی مکانیکی ایستگاه فضایی تعمیر شد همچنین به بررسی مکانیزم چرخش یکی از پانل های خورشیدی از ایستگاه فضایی بین المللی پرداختند.

در عملیات بعدی که روز 24 نوامبر به مدت 6 ساعت و 7 دقیقه انجام شد وی و همکارش استفن باون یاطاقان سامانه چرخش باتری های خورشیدی را تعویض و سامانه جهت یابی آنتن بخش ژاپنی ایستگاه فضایی بین المللی را تعمیرکردند.

شاتل اندور که او و شش فضانورد دیگر را به مدار برده بود پس از ماموریتی که 15 روز 20 ساعت 29 دقیقه 27 ثانیه طول کشید، در 28 نوامبر از ایستگاه فضایی بین المللی جدا و پس از دو روز پرواز مستقل در 30 نوامبر به زمین بازگشت و بر باند شماره 4 فرودگاه پایگاه ادواردز در کالیفرنیا فرود آمد.

دیدگاهتان را بنویسید